W drugi dzień świąt Bożego Narodzenia Kościół obchodzi święto św. Szczepana, pierwszego męczennika. W naszej parafii Eucharystia tego dnia miała szczególnie uroczysty charakter i była połączona z tradycyjnym obrzędem poświęcenia owsa.
Postać św. Szczepana przypomina, że radość narodzenia Chrystusa od samego początku łączy się z wiernością Ewangelii, nawet za cenę cierpienia i oddania życia. Szczepan, napełniony Duchem Świętym, dał świadectwo wiary aż do męczeńskiej śmierci, stając się znakiem odwagi, zaufania Bogu i miłości silniejszej niż lęk.
Obrzęd poświęcenia owsa, zakorzeniony w wielowiekowej tradycji, nawiązuje do postawy św. Szczepana oraz do symboliki ziarna, które – aby przynieść plon – musi obumrzeć. Poświęcony owies jest znakiem Bożego błogosławieństwa dla pracy ludzkiej, plonów ziemi oraz codziennego trudu, a także modlitwą o urodzaj, pokój i pomyślność dla rodzin i całej wspólnoty.
Niech przykład św. Szczepana umacnia nas w wierze, a Boże błogosławieństwo, wyproszone przez poświęcenie owsa, towarzyszy wszystkim w codziennym życiu i pracy.
